تبلیغات
فیزیوتراپی
 

لیزر درمانی-فیزیوتراپی

نوشته شده توسط :Sargol Piry
پنجشنبه 2 مهر 1394-06:56 ب.ظ

دکتر نورالدین کریمی، نائب رئیس انجمن علمی فیزیوتراپی ایران و دبیر سمینار تخصصی فیزیوتراپی در گفتگو با خبرنگار بهداشت و درمان باشگاه خبرنگاران گفت: امروزه استفاده از لیزر که تکنولوژی روز است برای درمان بسیاری از بیماری ها استفاده می شود و کاربری آن در فیزیوتراپی برای تسکین و التیام دردها و کاهش التهاب آن است.

دبیر سمینار تخصصی فیزیوتراپی گفت: لیزردرمانی برای تمام دردهای عضلانی و اسکلتی و مفصلی و آسیب های ورزشی و شغلی کاربرد دارد.

وی گفت: لیزر به طور مستقیم با متوقف کردن فرآیند التهاب (کاهش پروستوگلیدین نوع 2 باعث مهار پروسه یا فرآیند التهاب می شود و بدین ترتیب از تشدید آسیب های وارده جلوگیری می کند و با افزایش ترشح کلاژن ها اعم از نوع 1 و 2 باعث بهبود سریعتر آسیب های بافتی و همین طور بهبود کیفیت بافت های در حال ترمیم می شود.

*مصادیق کاربرد لیزر

کریمی بیان کرد: مصادیق کاربرد لیزر در آرتروز مفاصل، کشیدگی و پارگی، التهاب تاندون ها و عضلات لیگامان ها و کپسول های مفصلی است. در نقاط دردناک عضلانی به علت مرگ نقطه ای، بافت عضله می شود، لیزر کاربرد مفیدی دارد و به واسطه ترشح مواد موضعی به وسیله لیزر برای کاهش عموم دردهای بدن حتی سردردهای با فشار گردنی مناسب است.

*خطر استفاده از لیزر در فیزیوتراپی

دبیر سمینار تخصصی فیزیوتراپی اظهار داشت: تنها خطر استفاده از لیزر در فیزیوتراپی احتمال آسیب رسیدن به چشم است که برای پیشگیری از این آسیب هم مریض و هم فیزیوتراپ باید از عینک های مخصوص لیزر استفاده کرد غیر از این آسیب لیزر هیچ مضررات دیگری ندارد.

*مگنت، درمانی برای دردهای آرتروزی خانم ها

کریمی اشاره کرد: در مورد نحوه استفاده از مگنت برای درمان دردهای آرتروزی و افزایش سفتی استخوان است ،وسیله مناسبی برای درمان دردهای مفاصلی به خصوص در خانم ها است چون در ایران بیشتر خانم ها دارای استخوان های پوک هستند و یکی از روش های نوین در درمان دردها در فیزیوتراپی است و در کشور به طور گسترده از این دستگاه استفاده می کنند.

*یک نگاه مهم در فیزیوتراپی، درمان علتی دردهاست

دبیر سمینار تخصصی فیزیوتراپی توصیه کرد: یک نگاه مهم در فیزیوتراپی درمان علتی دردها است، در این راستا درمان های دستی و تمرین درمانی و آموزش های لازم برای حذف فاکتورهای آسیب رسان و یا تداوم بخش از نکات مهمی است که باید به آن توجه بسیار شود.

کریمی یادآور شد: فیزیوتراپ با ارزشیابی دقیق صرف نظر از شکایت بیمار علت مشکل یا آسیب وارده را شناسایی کند و با روش های مقتضی خود علت را برطرف کند و عوامل تداوم بخش یا تشدید کننده آسیب را از محیط بیمار دور کند تا فرد ضمن بهبودی، مجدداً دچار آسیب نشود.
 





نظرات() 

دیسک های بین مهره ای

نوشته شده توسط :Sargol Piry
دوشنبه 30 شهریور 1394-07:33 ب.ظ

یک دیسک بین مهره‌ای (به انگلیسی:Intervertebral disc) به صورت بالشتک یا صفحه‌ای بین دو جسم مهره در ستون فقراتقرارمی گیرد و جذب کننده فشارهایی است که بهستون مهره‌ها وارد می‌شود؛ بنابراین دیسک‌های بین مهره‌ای همانند یک کمک فنر، ضربات وارده به ستون فقرات را خنثی می‌کنند. این عناصر به هنگام اعمال فشار، قابلیت تغییر شکل داشته و بدین طریق شدت ضربات را کاهش می‌دهند. شکل اصلی دیسک‌ها زمانی که تحت فشار نباشند، کروی است؛ ولی هنگامی که در حد فاصل مهره‌ها قرارمی گیرند، تحت تأثیر فشار وارده، پهن می‌شوند و شکل تخم مرغ را به خود می‌گیرند.[۱] دیسک‌ها در ناحیه کمری (لومبار) به علت تحرک زیاد، ارتفاع بیشتری دارند. دو دیسک بین مهره‌ای L4-L5 و L5-S1 (قسمت پایینی کمر) که از تحرک بالایی برخوردار هستند، نسبت به دیسک‌های فقرات کمری فوقانی ضخامت بیشتری دارند.

از وظایف مهم دیسک‌های بین مهره‌ای، تسهیل حرکات در ستون فقرات است که به سه صورت اصلی خم شدن (فلکسیون) صاف شدن (اکستانسیون) و چرخش طرفی (روتاسیون) انجام می‌گیرند که حرکت خم شدن ممکن است به سمت جلو یا طرفین باشد.

اجزای دیسک بین مهره‌ای

هر دیسک بین مهره‌ای شامل دو قسمت است:

  • بخش مرکزی بنام هسته دیسک که نرم و آبدار است. به این قسمت، نوکلئوس پالپوزوس[۲]می‌گویند. هسته دیسک ژله مانند و نیمه جامد بوده که حاوی مواد زیر است:
    • آب حدود ۹۰ درصد
    • کلاژن
    • گلیکوپروتئین

هسته دیسک یک بخش قابل اتساع است. دیسک‌های بین مهره‌ای در طول روز مقداری از آب خود را از دست می‌دهند و درنتیجه کوتاهتر شده، ولی با استراحت دوباره به طول اولیه خود برمی گردند. براین اساس، ممکن است به طور طبیعی اختلاف قدی حدود ۲ سانتی‌متر از صبح تا عصر ایجاد شود.

  • بخش محیطی که هسته دیسک را دربرمی گیرد. این قسمت، حلقه فیبری یا آنولوس فیبروزوس[۳]نامیده می‌شود. بخش محیطی، حلقه‌ای فیبری غضروفی (فیبروکارتیلاژ) است.

خاصیت ارتجاعی دیسک بین مهره‌ای بستگی به کافی بودن مقدار آب موجود در هسته مرکزی و سالم بودن حلقه لیفی آن دارد.[۴] فشارهای اعمال شده به هسته دیسک به بخش محیطی دیسک بین مهره‌ای انتقال می‌یابد. ازاین نظر، بخش محیطی در حفاظت از قسمت مرکزی نقش دارد.

آسیب دیسک بین مهره‌ای

آسیب دیسک بین مهره‌ای به علت ضربات و یا تغییرات تدریجی ناشی از افزایش سن (فرایند پیری) اتفاق می‌افتد. ضربه‌های وارده به ستون فقرات ممکن است منجربه پارگی فیبرهای بخش محیطی گردد که نتیجه آن بیرون زدگی قسمتی از هسته دیسک است. به بیرون زدگی هسته دیسک و آزاد شدن آن از بخش محیطی (آنولوس فیبروزوس)، فتق دیسک بین مهره‌ای می‌گویند. به دلیل تحرک زیاد در ناحیه کمری، دیسک‌های این قسمت از ستون مهره‌ها بسیار آسیب پذیر هستند. بیشترین موارد فتق دیسک بین مهره‌ای ناحیه کمری، در دیسک‌های L4-L5 و L5-S1 اتفاق می‌افتد که با فشار بر روی ریشه‌های عصبی L5 و S1 همراه می‌گردد.

ضایعه دیسک بین مهره‌ای با افزایش سن بیشتر می‌شود. فرایند پیری ازطریق کاهش مقدار آب موجود در قسمت هسته دیسک، از خاصیت ارتجاعی آن می‌کاهد. همچنین خاصیت ارتجاعی بخش محیطی دیسک بین مهره‌ای که از حلقه فیبری غضروفی تشکیل شده‌است، با افزایش سن کاهش می‌یابد که در برخی از افراد ممکن است سریعتر از زمان مورد انتظار رخ دهد. کاهش خاصیت ارتجاعی بخش محیطی و مرکزی دیسک بین مهره‌ای، یک عامل مهم آسیب آن محسوب می‌گردد.

ارتباط میان حرکات دیسک و مفاصل بین مهره‌ای

نکته‌ای که باید توجه داشت این است که حرکات دیسک بین مهره‌ای در هماهنگی با مفاصل بین مهره‌ای پشتی صورت می‌گیرد؛ بنابراین، اختلال در حرکات هر یک از آنها، منجربه نقص عملکرد حرکتی در دیگری می‌گردد.





نظرات() 




درباره وبلاگ:



آرشیو:


آخرین پستها:


نویسندگان:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox